یادداشتهای یک پدر از بزرگ شدن فرزندش
بابا نگاه موهام کن ...
بابا نگاه لباسم کن...
بابا نگاه نقاشیم کن...
بابا نگاه عروسکم کن ...
این حکایت این روزهای من و دخترم است
او برای هر کاری که می کند با ذوق نظر من را می خواهد و من نیز راهی ندارم جز به به و چه چه گفتن و تعریف و تمجید حتی گاهی از روی عادت و بدون نگاه کردن !ماجرای علاقه من به کامپیوتر و علاقه یاس من به نقاشی تمامی ندارد
چند روز قبل طبق معمول من پای کامپیوتر بودم و یاسمن نیز در حال نقاشی در دفتر جدیدش
ناگهان با سرعت برق و باد تصویر دختری را نقاشی کرد و از من خواست آنرا برایش وارد کامپیوتر کنم
اما من بجای اسکن کردن نقاشی او سعی کردم که خودم با برنامه paint شبیه آنرا برایش بکشم و فکر کنم خیلی هم بد نشد ... می توانید در تصویر زیر این دو را در کنار هم ببینید و قضاوت کنید:
چند روز قبل در شهر شیراز مجبور شدم چند ساعت را به همراه یاسمن در ماشین منتظر مامان بمانیم... یاسمن کم کم خسته شد و بهانه گیری را آغاز کرد
ناگهان فکری به ذهنم رسید
یک کافی نت پیدا کردم و با یاسمن با آنجا رفتیم ... وبلاگش را باز کردم و عکسها و نقاشی هایش را به او نشان دادم
نمی دانید چقدر خوشحال شد و از دیدن عکس خودش و نقاشی هایش چقدر ذوق کرد
طوری که توجه سایر افراد حاضر در آنجا به ما جلب شد
او بعدا تمام ماجرا را با شور و حال خاصی برای مامان تعریف کرد و از دیدن عکس خودش و نقاشی هایش در کامپیوتر آن مغازه شیرازی گفت...
واقعا که اینترنت جالبترین اختراع بشر است
بار دیگر ماه مهر از راه رسید و همزمان با آن بازگشایی دانشگاه ها و مدارس و مهدکودک ها
یاس من امسال نیز (همانند پارسال) به مهد کودک سروش می رود با این تفاوت که او یکسال بزرگتر شده و امسال را در یک کلاس جدید و زیر نظر مربی جدید یعنی خانم حمیدی سپری خواهد کرد
او به خانوم حمیدی علاقه زیادی دارد و این باعث شده که این روزها با ذوق بیشتری به مهد کودک برود
جا دارد در اینجا از تلاشهای مربی پارسال یاسمن یعنی خانوم کمالی نیز تشکر و قدردانی نمایم