یادداشتهای یک پدر از بزرگ شدن فرزندش
تصاویری از درب و پنجره های قدیمی در معماری سنتی بوشهر
به بهانه 18 اسفند ماه روز بوشهر ، گنجینه خلیج فارس
سایر تصاویر را می توانید در ادامه مطلب مشاهده فرمایید
چند وقت پیش درباره علاقه دخترم به خاله شادونه در این وبلاگ نوشتم
(خاله شادونه مجری برنامه صبح به خیر بچه ها است که هر روز صبح از ساعت 9:30 تا 11:30 از شبکه دو پخش میشود و یاس من علاقه زیادی به آن دارد و هر روز صبح بعد از بیدار شدن این برنامه را می بیند)
یکی از بخش های این برنامه خواندن نامه های بچه ها بوسیله خاله شادونه است
یاس من نیز تا کنون چند بار به طور جدی از من خواسته است که از طرف او برای خاله شادونه نامه بنویسم و من تا کنون دوبار اینکار را کرده ام
جالب است بدانید که هر دوبار یاس من متن نامه اش را بطور مشابه گفته و من نوشته ام . او حتی آدرس پستی شبکه دو را نیز حفظ است
این هم متن نامه یاس من به خاله شادونه :
خاله شادونه سلام
من یاسمن هستم
من شما را خیلی دوست دارم
خاله شادونه لطفا برای من تیموتی و ردپای آبی و پلنگ صورتی را پخش کنید
چند روز قبل در یکی از سایتهای اینترنتی به مطلب جالبی برخورد کردم
این مطلب یک نامه بود از یک پدر به پسر خردسالش
من متن این نامه را در اینجا بدون تغییر می می نویسم برای آینده دخترم:
و متن آن نامه این بود :
پسر عزيزم:
روزي كه تو مرا در دوران پيري ببيني، سعي كن صبور باشي و مرا درك كني...
اگر من در هنگام خوردن غذا خود را كثيف مي كنم، اگر نميتوانم خودم لباسهايم را بپوشم، صبور باش.
و زماني را به خاطر بياور كه من ساعتها از عمر خود را صرف آموزش همين موارد به تو كردم.
اگر در هنگام صحبت با تو، مطلبي را هزار بار تكرار مي كنم، حرفم را قطع نكن و به من گوش بده.
هنگامي كه تو خردسال بودي، من يك داستان را هزار بار براي تو مي خواندم تا تو به خواب بري.
هنگامي كه مايل به حمام رفتن نيستم، مرا خجالت نده و به من غر نزن.
زماني را به خاطر بياور كه من براي به حمام بردن تو به هزار كلك و ترفند متوسل مي شدم.
هنگامي كه ضعف مرا در استفاده از تكنولوژي جديد مي بيني، به من فرصت فراگيري آن را بده و با لبخند تمسخرآميز به من نگاه نكن ...
من به تو چيزهاي زيادي آموختم... چگونه بخوري، چگونه لباس بپوشي ... و چگونه با زندگي مواجه شوي
هنگامي كه در زمان صحبت، موضوع بحث را از ياد مي برم، به من فرصت كافي بده كه به ياد بياورم در چه مورد بحث ميكرديم و اگر نتوانستم به ياد بياورم، از من عصباني نشو.
مطمئن باش كه آنچه براي من مهم است با تو بودن و با تو سخن گفتن است نه موضوع بحث!
اگر مايل به غذا خوردن نبودم، مرا مجبور نكن. به خوبي مي دانم كه چه وقت بايد غذا بخورم .
هنگامي كه پاهاي خسته ام به من اجازه راه رفتن نمي دهند ....
دستانت را به من بده ... همانگونه كه در كودكي اولين گامهايت را به كمك من برداشتي
و اگر روزي به تو گفتم كه نمي خواهم بيش از اين زنده باشم و دوست دارم بميرم ... عصباني نشو. روزي خواهي فهميد كه من چه مي گويم.
تو نبايد از اينكه مرا در كنار خود مي بيني احساس غم، خشم و ناراحتي كني. تو بايد در كنار من باشي و مرا درك كني و مرا ياري دهي، همانگونه كه من تو را ياري كردم كه زندگي ات را آغاز كني
مرا ياري كن در راه رفتن. مرا با عشق و صبوري ياري ده كه راه زندگي ام را به پايان ببرم.
من نيز پاداش تو را با لبخندي و عشقي كه همواره به تو داشته ام خواهم داد.
دوستت دارم پسرم. پدر تو
قال تعالى ”وقضى ربك ألا تعبدوا ألا إياه و بالوالدين إحسانا“
وقال تعالى: ”وقل ربي ارحمها كما ربياني صغيرا“
در پست قبلی داستان خرید از بازار گناوه را نوشتم
اولین چیزی که ما از گناوه خریدیم یک عروسک بود
آن هم بنابه درخواست یاس من و اصرار او
ما این عروسک را با 300 تومان تخفیف 3200 تومان خریدیم هر چند که بعدا دیدم که چند مغازه آن طرفتر آنرا 3000 تومان می فروشند
به هر حال یاسمن خیلی از این عروسک خوشش آمده
چون که حسین و نیلوفر (پسر و دختر خاله یاس من) هم این عروسک را قبلا خریده اند
یاسمن به پیشنهاد مامان اسم این عروسک جدیدش را گذاشته : نانیدر مطلب قبلی به علاقه یاسمن به پوسیدن لباسهای زمستانی اشاره کردم
هفته قبلی برای خریدن لباسهای زمستانی جدید سری به گناوه زدیم
هنگامی که در یک مغازه مشغول خرید بودیم یاسمن را دیدم که در جلوی آن مغازه مشغول بازی با یک مانکن عروسکی بود
او انقدر از این مانکن خوشش امده بود که چند بار مانکن را در آغوش گرفت و او را بوسید !!!
هوا این روزها سرد شده و نیاز به پوشیدن لباسهای گرم
یاس من علاقه زیادی دارد به پوشیدن لباسهای زمستانی
او از پوشیدن دستکش و کلاه و شال گردن و پوتین و ... خلاصه لباسهای زمستانی خیلی خوشش می آید
و گاهی از من هم می خواهد که :
- بابا اون کت سفیدت رو بپوش
- بابا کاپشن پارسالت رو نپوش ... کاپشن جدیدت رو بپوش
- بابا نگاه دستکشم کن ... قشنگه ؟؟!!نمی دانم این ماجرا یادتون هست یا نه؟!
اما از اون به بعد یاسمن اصرار داره که بعضی از نقاشی هاش رو بزارم تو اون کامپیوتر شیرازی !
خب من هم براش توضیح دادم که بابا جون باید بگی نقاشیمو بزار تو اینترنت نه تو کامپیوتر شیرازی
خلاصه اینکه با این حساب من باید یه هاست نامحدود بگیرم برای نقاشیهای دخترم
چون اون روزی نیست که 10-20 تا نقاشی جدید نکشه !
و مرتب میاد میگه : بابا بگیر ... این بزار تو اینترنت ! (با لحن دستوری بخوانید لطفا)
خلاصه .... چی بگم !!!
اینم جدیدترین نقاشی اون که حالا گزاشتم تو اینترنت که تو کامپیوترهای شیراز هم دیده بشه !!!
تعداد دیگری از نقاشی های یاس من را می توانید در اینجا و اینجا ببینید
بابا نگاه موهام کن ...
بابا نگاه لباسم کن...
بابا نگاه نقاشیم کن...
بابا نگاه عروسکم کن ...
این حکایت این روزهای من و دخترم است
او برای هر کاری که می کند با ذوق نظر من را می خواهد و من نیز راهی ندارم جز به به و چه چه گفتن و تعریف و تمجید حتی گاهی از روی عادت و بدون نگاه کردن !ماجرای علاقه من به کامپیوتر و علاقه یاس من به نقاشی تمامی ندارد
چند روز قبل طبق معمول من پای کامپیوتر بودم و یاسمن نیز در حال نقاشی در دفتر جدیدش
ناگهان با سرعت برق و باد تصویر دختری را نقاشی کرد و از من خواست آنرا برایش وارد کامپیوتر کنم
اما من بجای اسکن کردن نقاشی او سعی کردم که خودم با برنامه paint شبیه آنرا برایش بکشم و فکر کنم خیلی هم بد نشد ... می توانید در تصویر زیر این دو را در کنار هم ببینید و قضاوت کنید:
چند روز قبل در شهر شیراز مجبور شدم چند ساعت را به همراه یاسمن در ماشین منتظر مامان بمانیم... یاسمن کم کم خسته شد و بهانه گیری را آغاز کرد
ناگهان فکری به ذهنم رسید
یک کافی نت پیدا کردم و با یاسمن با آنجا رفتیم ... وبلاگش را باز کردم و عکسها و نقاشی هایش را به او نشان دادم
نمی دانید چقدر خوشحال شد و از دیدن عکس خودش و نقاشی هایش چقدر ذوق کرد
طوری که توجه سایر افراد حاضر در آنجا به ما جلب شد
او بعدا تمام ماجرا را با شور و حال خاصی برای مامان تعریف کرد و از دیدن عکس خودش و نقاشی هایش در کامپیوتر آن مغازه شیرازی گفت...
واقعا که اینترنت جالبترین اختراع بشر است
